Program pierwsze mieszkanie – podstawowe informacje

16.12.2022 roku Ministerstwo Rozwoju i Technologii zakomunikowało pracę nad nową inicjatywą mającą pomóc osobom chcącym zakupić swój pierwszy lokal. Na Program Pierwsze Mieszkanie złożyły się dwie formy wsparcia: Bezpieczny Kredyt 2% (system dopłat do rat) oraz Konto Mieszkaniowe (narzędzie ułatwiające oszczędzanie). Rządowy mechanizm wystartował 1 lipca 2023 r. Ze względu na duże zainteresowanie, przyjmowanie nowych wniosków o Kredyt 2% zostało wstrzymane z dniem 2 stycznia 2024 r.

pierwsze mieszkanie

Bezpieczny Kredyt 2% – warunki finansowania

Bezpieczny Kredyt 2% pozwalał na uzyskanie preferencyjnych warunków spłaty hipoteki przez pierwsze 10 lat. Poniżej przedstawiam szczegółowe wymogi formalne oraz parametry, na jakich udzielano tego finansowania.

Dla kogo był przeznaczony?

O finansowanie mogła ubiegać się osoba do 45. roku życia, która nie miała mieszkania, domu ani spółdzielczego prawa do nieruchomości. Jedynym wyjątkiem stanowiło posiadanie maksymalnie 1/2 udziału w jednym obiekcie pod warunkiem, że pochodził on z dziedziczenia, a wnioskodawca tam nie mieszkał. Dla małżeństw oraz rodziców wspólnego dziecka kryterium wiekowe musiała spełniać przynajmniej jedna osoba.

Warunki kredytu

  • Maksymalna wysokość kredytu: Wynosiła 500 tys. zł dla singli oraz 600 tys. zł dla par małżeńskich i rodziców.
  • Wymagania dotyczące lokalu: Środki można było przeznaczyć na rynek pierwotny oraz wtórny, bez narzuconego progu cenowego za 1 m².
  • Konstrukcja dopłaty: Państwo dofinansowywało różnicę między średnią rynkową stopą stałą a wskaźnikiem 2%. Ekspert zwraca uwagę: do bazowego progu 2% banki doliczały własną marżę – zazwyczaj od 1,6% do 2,5%, co przekładało się na ostateczny koszt raty.
  • Czas trwania subwencji: Rządowe wsparcie przyznawano na 10 lat (w dwóch 5-letnich blokach stałego oprocentowania).
  • Pula środków: Ograniczony budżet ustawowy sprawił, że nabór zamknięto wraz z początkiem 2024 roku.

Konto mieszkaniowe

Drugim filarem rządowej inicjatywy stał się specjalny rachunek oszczędnościowy, pozwalający na gromadzenie kapitału z gwarancją ochrony przed inflacją oraz zwolnieniem z podatku od zysków kapitałowych. Poniżej przedstawiamy szczegółowy opis mechanizmu, kryteria uczestnictwa i cele, na jakie można przeznaczyć uzbierane fundusze.

Kto mógł otworzyć konto?

Konto mieszkaniowe mogła otworzyć osoba, która nie miała na własność mieszkania, domu jednorodzinnego lub spółdzielczego prawa do nieruchomości. Wyjątek przewidziano dla rodzin wychowujących co najmniej dwójkę własnych lub przysposobionych dzieci. W takiej sytuacji dopuszczalne było posiadanie jednego obiektu, o ile jego metraż nie przekraczał:

  • 50 m² w przypadku 2 dzieci,
  • 75 m² w przypadku 3 dzieci,
  • 90 m² w przypadku 4 dzieci,
  • brak limitu powierzchni w przypadku 5 lub większej liczby dzieci.

Zasady gromadzenia kapitału

  • Wysokość wpłaty: Minimalny miesięczny depozyt ustalono na 500 zł (6 tys. zł rocznie), a maksymalny na 2000 zł (24 tys. zł rocznie). Kwoty mogły różnić się w poszczególnych miesiącach.
  • Wakacje od oszczędzania: W każdym roku kalendarzowym przysługiwał 1 miesiąc przerwy w dopłatach bez żadnych konsekwencji finansowych.
  • Coroczna gwarancja premii: Aby zachować prawo do dopłaty państwowej, należało dokonać minimum 11 wpłat w roku. Niewypełnienie tego wymogu w danym roku nie wykluczało z otrzymania premii w kolejnych latach – wystarczyło wznowić regularność.

Premia mieszkaniowa

Do gromadzonych oszczędności państwo co roku dopisywało dodatkową Premię Mieszkaniową. Jej wysokość bazowała na rocznym wskaźniku inflacji lub wskaźniku zmiany średniej ceny 1 m² powierzchni użytkowej nieruchomości (wybierano wariant korzystniejszy dla oszczędzającego). Dodatkowo rachunek podlegał komercyjnemu oprocentowaniu według oferty danej instytucji bankowej, a wygenerowane odsetki zostały całkowicie zwolnione z podatku Belki (19%).

Przeznaczenie zgromadzonych środków

Premia Mieszkaniowa i zwolnienie z podatku przysługiwały wyłącznie wtedy, gdy zebrane fundusze wypłacono na:

  • zakup pierwszego mieszkania,
  • nabycie lub budowę domu jednorodzinnego,
  • sfinansowanie wkładu w kooperatywie mieszkaniowej bądź ustanowienie spółdzielczego tytułu do lokalu,
  • wniesienie wkładu mieszkaniowego w spółdzielni,
  • partycypację w SIM albo TBS.

Po zakończeniu okresu oszczędzania ubiegający się otrzymywał 5 lat na wydatkowanie środków na wyżej wymienione cele.